Modlitwa dnia ósmego. Niedziela Miłosierdzia Bożego

Niedziela Miłosierdzia Bożego –A
1 P 1, 3-9; J 20, 19-31 oraz tekst Homilii św. Grzegorza Wielkiego

Dziękuję Ci, Tomaszu!
Dziękuję Ci,
że za Bożym zrządzeniem
w pierwszym dniu byłeś nieobecny,
by potem przybywszy usłyszeć,
usłyszawszy wątpić,
wątpiąc dotykać,
a dotykając uwierzyć…

Dziękuję Ci, Tomaszu,
bo dzięki Tobie i ja staję się częścią historii ósmego dnia…
Bo to przecież o mnie mówi zdanie Ewangelii:
„Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”…
I w ten sposób Boże słowo wypełnia się na mnie,
wypełnia się we mnie.

Dziękuję Ci, Tomaszu,
bo twoja niewiara
pomaga mojej wierze;
bo Twoje dotknięcie ran Mistrza – w zwątpieniu,
uzdrawia we mnie ranę niewiary.

Panie mój i Boże mój!
Tobie dziękuję za Tomasza –
mojego brata bliźniaka
w doświadczeniu wiary i niewiary…

Panie mój i Boże mój!
Choć Cię nie widzę – miłuję Cię.
Choć Cię nie widzę – przecież w Ciebie wierzę.
Ty mnie zrodziłeś do żywej nadziei.

Daj mi prawdziwą radość.
Daj mi radość,
bo teraz doznaję trochę smutku
z powodu różnych doświadczeń…
Wiem, że one mają mnie w wierze umocnić,
pokazać mi jej wartość…

Prowadź mnie do radości ostatecznej,
niewymownej i pełnej chwały,
do celu wiary – zbawienia duszy.

Daj mi też pokój serca,
bo choć pandemia zamyka drzwi
i każe zostać w środku,
Ty – mimo drzwi zamkniętych –
przychodzisz z darem pokoju.

Jezu Zmartwychwstały,
Jezu Miłosierny,
wierzę w to, co zapisano w księdze Ewangelii,
wierzę w to, że jesteś Mesjaszem, Synem Bożym,
wierzę, by mieć życie w Twoje imię!

Tyś mój Pan i mój Bóg!

Ks. Michał Łukasik – wikariusz parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tymbarku.

Udostępnij Tweet