Adoracja – medytacja. 1 stycznia 2020 r.

Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi

Proszę Ducha Świętego o światło dla umysłu i o napełnienie serca miłością… 

Czytam tekst (Łk 2, 16-21):
16 Pasterze udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. 17 Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. 18 A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. 19 Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. 20 A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.21 Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki].  

Rozważam:
– Jestem razem z pasterzami przy żłóbku Bożej Dzieciny; patrzę z przejęciem;
– nadziwić się nie mogę, że Wszechmocny Bóg stał się malutkim dzieckiem, aby być zawsze ze mną;
– jak w ostatnich dniach przeżywałem prawdę o przeogromnej miłości Boga do mnie?;
– czy dostrzegam Jego miłość w moim życiu w minionym roku?
– „Jezu, pragnę przeżyć kolejny rok ‘wielbiąc i wysławiając’ Ciebie!”

Słucham w ciszy, co Jezus chce mi powiedzieć…
(tej części medytacji poświęcam najwięcej czasu)
– rozmawiam z Jezusem o moim życiu…

Dziękuję Jezusowi za Jego obecność, za Jego miłość i za łaski, którymi mnie obdarza.

Wychodzę z tego spotkania z sercem wypełnionym wdzięcznością. Niech ta wdzięczność nadaje ton mojemu życiu.

Ks. dr Roman Stafin – pomocniczy ojciec duchowny kapłanów diecezji tarnowskiej.

Udostępnij Tweet