Zmartwychwstał! Alleluja! Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Zdjętego z krzyża złożyli do grobu, a wejście przywalili dużym i ciężkim kamieniem.

Umarł i już nie będzie żył – pomyślał namiestnik Piłat Poncjusz, zadowolony, że krew skazanego spłynie na głowę Izraela i jego synów.
Umarł i już nie będzie żył – pomyśleli Annasz i Kajfasz, który osobiście przypilnowali opieczętowania grobu Chrystusa. Wydawało im się, że owa pieczęć będzie „kropką nad i” w uśmierceniu Boga.
Umarł i już nie będzie żył – pomyśleli uczniowie, do cna zapominając o słowach Mistrza: „trzeciego dnia zmartwychwstanie”.
Umarł i już nie będzie żył? – pytali z niedowierzaniem ci, którzy byli świadkami wskrzeszenia młodzieńca z Naim, córki Jaira oraz Łazarza z Betanii.

Pomimo tego wczesnym rankiem dnia trzeciego „zmartwychwstał” – jak oznajmił anioł, który odsunął kamień od grobu.

Zmartwychwstał – oznajmili żołnierze legionu rzymskiego, którzy strzegli grobu.
Zmartwychwstał – rozpowiadały pobożne niewiasty po powrocie od pustego grobu.
Zmartwychwstał – głosili Apostołowie, gdy ujrzeli Pana w swoim gronie.
Zmartwychwstał – wyznał w żalu i skrusze niewierny Tomasz, gdy dotknął ran rąk i boku Pana.
Trzeciego dnia zmartwychwstał – głosi Kościół w swoim Credo.

Prawda o zmartwychwstaniu stała się fundamentem naszej wiary, bo „jeśli Chrystus nie zmartwychwstał – napisze św. Paweł do Koryntian – próżna jest nasza wiara i nasze nauczanie”. Zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i grzechem jest więc centralną prawdą chrześcijaństwa. Jak jednak wielkanocną wiarę o zmartwychwstaniu uczynić centralnym punktem naszego, kapłańskiego życia? Jak w codzienności dawać świadectwo Zmartwychwstałemu? To bardzo ważne pytania. Odpowiedź na nie przynosi św. Paweł w swoim Liście do Kolosan: „Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga.” Z Chrystusem „powstać z martwych”, pozwolić najpierw „umrzeć sobie”, swoim drobnym i większym grzechom, słabościom, zachciankom, egoizmowi, pragnieniu posiadania, urządzania się, „zabezpieczania” sobie wygodnego gniazdka na tej ziemi i „szukać tego, co w górze”, zakochać się w Chrystusie – to tak naprawdę samemu naprawdę uwierzyć, że Zmartwychwstanie jest zapowiedzią naszego zmartwychwstania i zaproszeniem do prawdziwego życia w Bogu. Trwajmy więc przy Nim, a otrzymamy udział w Jego zmartwychwstaniu, gdy wypełni się i nasza pascha, gdy i my przejdziemy przez grób ze śmierci do życia. A będzie to życie wieczne.

Ks. dr Teodor Szarwark – emerytowany kapłan diecezji tarnowskiej, rekolekcjonista i autor licznych materiałów homiletycznych.

Udostępnij Tweet