Uczeni w Piśmie – żyjący Pismem. XXXIII Niedziela Zwykła

XXXII Niedziela Zwykła – B

W przestrzeni świątyni jerozolimskiej Chrystus dokonuje dziś smutnego zestawienia ludzi, którzy doskonale znają słowo Boże, ale nim nie żyją, z kobietą, która może mniej zna Słowo, ale to, co zna, przyjmuje sercem i realizuje w sposób radykalny.

Pan Jezus potępia tych, którzy swoją pozycję społeczną i szacunek zawdzięczają tylko Bogu, a wykorzystują dla zaspokajania własnej pychy i potrzeb doczesnych. Ostrzega przed takimi ludźmi, bo są groźni – są złym przykładem dla innych, zniekształcają obraz człowieka Bożego i deprawują swoją postawą.

Niestety, są tacy i dziś. Może nie chodzą z upodobaniem w powłóczystych szatach, ale nie ubiorą innego ubrania niż firmowe, drogie, a najlepiej szyte na zamówienie; nie zastosują kosmetyków z umiarem, ale tak, by wszyscy wokół poczuli, że to nie z tych tanich; wśród zwykłych ludzi tylko przechodzą, łasi na pozdrowienia, ale właściwie nie widzą zwykłego człowieka – pędzą, by zająć pierwsze, zaszczytne miejsca na ucztach, bo czują się lepsi. Ich przestrzenią są ulice i uczty, świat, tam czują się najlepiej, a tam, gdzie powinni być, gdzie mają się modlić – tylko udają.

W tym kontekście odżywa mocno wezwanie do wewnętrznej integracji każdego chrześcijanina, postulat koncentracji etycznej: „Chodzi o osiągnięcie (..) jedności pomiędzy prawdami i zasadami poznawanymi i uznawanymi za słuszne a wyznawanymi i stosowanymi w życiu. Jedność: światło i życie integruje wewnętrznie człowieka. Człowiek jako osoba stoi stale pod wezwaniem prawdy, i w dobrowolnym jej uznaniu i poddaniu się jej wymaganiom w życiu odnajduje swoją doskonałość i wewnętrzną wolność. Symbol Fos-Zoe zawiera w sobie program wychowawczy ruchu i zarazem jego metodę pedagogiczną. Poprzez element światła, mającego wcielać się w życie, należy rozumieć światło rozumu, światło sumienia, światło słowa Bożego, światło Chrystusa jako wzoru osobowego, który należy naśladować i światło Kościoła: Lumen gentium, Kościoła, który dba o nieskażony przekaz poprzednich źródeł światła oraz o ich należną interpretację w aktualnych sytuacjach. Dążenie do jedności światła i życia na pięciu powyższych płaszczyznach zawiera w sobie integralny i wszechstronny program wychowania nowego człowieka” (Ks. F. Blachnicki).

Nowym Adamem, nowym człowiekiem jest Chrystus, nasz wzór. W Kościele nie potrzeba starotestamentalnych, „staro-mentalnych” uczonych w Piśmie nie żyjących Pismem.

Ks. Paweł Płatek – proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Koszycach Wielkich, Moderator Diecezjalny Ruchu Światło-Życie Diecezji Tarnowskiej.

 

Udostępnij Tweet