Odpowiedzialni za zwyczajność. XI Niedziela Zwykła

XI Niedziela Zwykła – B

Obok zielonego szlaku turystycznego prowadzącego na Wołowiec /2064 m n.p.m./ przez Wyżnią Chochołowską Dolinę znajduje się okazały głaz, na którym rośnie pokaźny już świerk. Warunki wzrostu dla drzewa nietypowe i trudne. Skała, brak ziemi, a jednak ziarno, które kiedyś padło w to miejsce wyrosło na pokaźne drzewo – podobnie jak maleńkie ziarno gorczycy, wrzucone w ziemię i dające początek dużej roślinie.

W naszym przekazie prawd wiary, w życiu wiarą, w trudzie prowadzenia drogami wiary doświadczamy mocy Bożej łaski. W ślad za naszymi staraniami, w ślad za naszym posługiwaniem – czasem bardzo zwyczajnym – idą rzeczy wielkie, które dzieją się w życiu ludzi z mocy Bożej łaski. Przez chrzest rodzą się Dzieci Boże, przez nauczanie są odczytywane powołania, przez naśladowanie naszego sposobu życia ludzie wchodzą na drogę świętości. U początku było tylko nasze posługiwanie, głoszone Słowo, celebrowana liturgia, podpatrzony styl postępowania. Reszta wyrosła, rozwinęła się w sposób dla nas niepojęty i budzi podziw oraz uznanie u Boga i ludzi.

W hojność Bożej łaski i w niezbadane zamiary Boże nikt nie wątpi, ale skoro przeze mnie Bóg chce rozrzucać ziarna gorczycy, chce początkować w ludziach dzieła Swojej miłości, to muszę być odpowiedzialny i zatroskany o to, aby wszystko, co ofiaruję innym, mogło mocą Bożej łaski wzrastać ku dobremu, muszę bardzo strzec się pustych i gorszących przekazów, bo wtedy Królestwo Boże nie wzrastałoby jak roślina z ziarna gorczycy, ale byłoby wręcz burzone, ziemia zostałaby wydana na pastwę chwastów i żywiołów, a nie otwarta na cuda Bożej łaski.

Pan Jezus wielokrotnie objaśniał znaczenie przypowieści swoim uczniom po to, aby dobrze rozumieli przekaz wiary, aby wiernie naśladowali trud Mistrza i kontynuowali jego dzieło. Nasza modlitewna zaduma nad Bożym Słowem ma przynosić podobne owoce. Starajmy się zatem pozwolić Bożej łasce na dokonywanie cudów w naszym osobistym życiu, ofiarować takie słowa, posługi, przykład życia ludziom spotykanym na drogach życia, aby też w łasce Bożej wzrastali i aby Królestwo Boże napełniło całą ziemię dając schronienie, szczęście, nadzieję zbawienia każdemu. Od wzrostu ewangelicznego ziarnka gorczycy zależy wiele, od tego ziarna dobra, które my wrzucamy w świat – także. Zatem nie zapominajmy o gorliwości i odpowiedzialności w prozie kapłańskiego życia i posługiwania.

Bp Stanisław Salaterski – biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej.

Udostępnij Tweet