Pan krótkim uczynił swe Słowo. Uroczystość Bożego Narodzenia

Uroczystość Bożego Narodzenia

Trzeci fragment Ewangelii czytany w Narodzenie Pańskie to Prolog Ewangelii według św. Jana. Mówi on w zasadzie o całkowitym, nieodwołalnym i bez reszty oddaniu się Boga człowiekowi w odwiecznym Słowie – Jezusie Chrystusie.

Ojcowie Kościoła rozważając tajemnicę Boga, który narodził się jako Dziecko, stając się mały i bezbronny, wskazywali w greckim tłumaczeniu Starego Testamentu na słowa proroka Izajasza, przytoczone później przez św. Pawła, które mówią, że „Bóg krótkim uczynił swe Słowo, skrócił je” (por. LXX Iz 10, 23; Rz 9, 28). Ojcowie Kościoła interpretowali to stwierdzenie w dwojaki sposób. Po pierwsze: sam Syn Boży jest Słowem, Logosem. Odwieczne Słowo stało się małe – tak małe, że zmieściło się w żłobie; stało się Dzieckiem, by być dla nas uchwytnym i bliskim. Po drugie: Ojcowie Kościoła w stwierdzeniu: „Pan krótkim uczynił swe Słowo”, dostrzegali odniesienie do faktu, że słowo Boże spisane w księgach Pisma Świętego z upływem czasu stawało się coraz bardziej długie – długie i skomplikowane, nie tylko dla ludzi prostych, ale wręcz jeszcze bardziej dla znawców Pisma Świętego, którzy wikłali się w szczegółach, nie potrafiąc już niemal odnaleźć wizji i sensu całości. Dlatego Jezus swoim narodzeniem jako Dziecko „skrócił Słowo” – pozwolił ponownie zobaczyć jego najgłębsze znaczenie, jedność i prostotę.

Nasza posługa kapłańska sprowadza się w zasadzie również do tego, by maksymalnie skracać innym drogę do Boga, by czynić ją najprostszą i prowadzić nią innych ku Bogu, który dla nas stał się tak mały, iż zmieścił się w żłobie – a zatem nawet dziecko może Go objąć.

Bp Andrzej Jeż – ordynariusz tarnowski.

Udostępnij Tweet